چکیده مقاله:
یکی از شاخصهای موفقیت شبکهها، شکلگیری روابط و همکاریهای پایدار بین اعضاء است. در واقع توجه به شبکهسازی نمایانگر این نکته است که همکاری بین اعضاء کلید اصلی عملکرد موفقیتآمیز اعضاء و کل شبکه است. با این حال همکاری بین اعضای شبکه موضوعی پیچیده است که بررسی کامل آن نیازمند نگرشی جامعنگر است. یکی از نظریههایی که میتوان برای بررسی روابط بین اعضای شبکه مورد استفاده قرار داد، نظریه سرمایه اجتماعی است.
هدف پژوهش حاضر طراحی چارچوبی برای تحلیل روابط بین اعضای شبکههای رسمی همکاری علم و فناوری با استفاده از نظریه سرمایه اجتماعی است. برای انجام این پژوهش از روش مرور نظاممند استفاده شد و با جستجو در پایگاه WoS چهل وچهار سند به عنوان اسناد معتبر شناسایی و با کمک روش فراترکیب، اسناد منتخب بررسی و کدگذاری گردید. نتایج پژوهش حاکی از وجود بیست وچهار زمینه فرعی در قالب سه زمینه اصلی (زمینههای رابطهای، شناختی و ساختاری سرمایه اجتماعی) در بین مقالات است.
فاطمهثقفی، سیدحامدمزارعی، محمدخوانساری، حنانهمحمدیکنگرانی، رضااسدیفرد