چکیده مقاله:
با وجود مطالعات فراوان انجامشده در مورد شبکههای همکاری علم و فناوری، وضعیت روابط در بین اعضای این شبکهها کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. در این پژوهش، روابط بین اعضا در شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو در طی سالهای 95-1383 تحلیل شده است. جامعه آماری پژوهش تمامی اعضای شبکه فوق بوده و برای شناسایی انواع روابط با تعدادی از مطلعین کلیدی شبکه، مصاحبههای نیمه ساختاریافته انجام گرفته است. با استفاده از روش تحلیل محتوا، 21 نوع رابطه، شناسایی و با توجه به شباهت میان آنها به هفت دسته تقسیمبندی شدند. در ادامه با استفاده از پرسشنامه، روابط مراکز عضو در قالب دستهبندی فوق بررسی و با استفاده از روش تحلیل شبکههای اجتماعی تحلیل شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که از نظر شدت ارتباطات، مراکز خصوصی دارای بیشترین روابط بوده و بعد از آن مراکز پژوهشگاهی و دانشگاهی قرار دارند. همچنین وجود انگیزههای سازمانی، فضای تعاملی و افراد با انگیزه نقش مهمی در توسعه روابط همکاری بین اعضای شبکه داشتهاند.
رضا اسدیفرد، سید حامد مزارعی